Leni droomt van twee dingen, schrijver en moeder worden en vraagt zich af wie ze is als beide dromen wankelen.

Millefeuille volgt een jonge schrijver die na een miskraam in een slopend fertiliteitstraject belandt. Terwijl de wereld voortraast, blijft haar eigen tijdlijn steken: niet zwanger, niet zwanger, niet zwanger. Elke maand wordt een cirkel van hoop en verlies, van tellen, meten, wachten en loslaten. Een ritme dat haar zowel vastzet als vormgeeft. Houvast vindt ze in de kunst van Yayoi Kusama. Geobsedeerd door de hallucinerende kunstwerken, doordrenkt van eindeloze stippen, spiegels en herhalingen, ontdekt zij dat scheppen zowel een wanhopige greep naar controle kan zijn als een moedige overgave aan de chaos. Tussen ziekenhuisbezoeken en haar wankelende schrijverschap zoekt ze naar een manier om te scheppen vanuit de tussenruimte van twijfel, verlangen en kwetsbaarheid.