Koncentryczne srebrne rowki przyciągają wzrok głęboko w rdzeń tej kobaltowej kuli, gdzie światło załamuje się na tradycyjnych motywach kwiatowych. Kontrast między nasyconą niebieską powierzchnią a ostrymi, wgłębionymi wcięciami tworzy rytmiczną grę cieni i głębi. Te wydrążone centra działają jak lustra najcichszych zakątków pomieszczenia, uchwycając zniekształcony, lecz żywy obraz otoczenia. Posiadanie takiego dzieła to jak trzymanie w dłoni cichej, odziedziczonej tajemnicy, fizycznego łącznika z rzemiosłem ceniącym bezciężką substancję.