Cegła CDRemasterowana Cega brzmi oczywicie troch goniej i wyranie czyciej od nie remasterowanej. I potwierdza to, co ju byo wiadomo, odkd Polskie Nagrania dostarczyy na rynek winylowe longplay o tym tytule (stao si to w 1985 roku). Czyli e nie jest to adna wydawnicza "cega", a jedna z lepszych pyt jednej z najlepszych grup rockowych, jakie pojawiy si w naszym kraju. W ogle mam wraenie, e debiutancki album Demu bardzo dobrze znosi upyw czasu. Brzmienia
Shopping security
Each payment you make on thelockerguy is secured with strict SSL encryption and PCI DSS data protection protocols
product description
Why choose thelockerguy wholesale?
Remasterowana Cegła brzmi - oczywiście - trochę głośniej i wyraźnie czyściej od nie remasterowanej. I potwierdza to, co już było wiadomo, odkąd Polskie Nagrania dostarczyły na rynek winylowe longplay o tym tytule (stało się to w 1985 roku). Czyli - że... nie jest to żadna wydawnicza "cegła", a jedna z lepszych płyt jednej z najlepszych grup rockowych, jakie pojawiły się w naszym kraju. W ogóle mam wrażenie, że debiutancki album Dżemu bardzo dobrze znosi upływ czasu.
Brzmienia instrumentalne z Cegły wydawały mi się kiedyś za "kliniczne", za "zimne" jak na taki zespół, ale że w czasach komputerów, kompaktów i remasteringów w nagrywanej muzyce na dobre zagościł ten brzmieniowy chłodek... A poza tym niemal wszystkie utwory ze wspomnianej płyty przez te kilkanaście lat urosły do rangi rodzimych standardów rockowych. Tu właśnie znalazły się: Czerwony jak cegła, Whisky, Kim jestem - jestem sobie, Oh słodka... Myślę więc, że nie ma potrzeby rozpisywać się o albumie z okazji tej - na pewno potrzebnej - reedycji.
Dodam tylko, że znane z Cegły biegłe operowanie amerykańskimi szablonami rockowymi z początku lat siedemdziesiątych (Powiał boczny wiatr), rockowe bluesowanie (Czerwony jak cegła), przymiarki do reggae-rocka (Kim jestem - jestem sobie) i country - rocka (Whisky), a wreszcie - jamowanie w allmanowskim duchu (Oh, Słodka) miały stać się najważniejszymi składnikami niepowtarzalnego stylu Dżemu. A Rysiek Riedel - choć rockową dojrzałość w czasach Cegły miał jeszcze przed sobą - jest tu już po prostu Riedlem. I za sprawą wokalnej maniery, i za sprawą tego, co wyśpiewuje - choćby owych pełnych frustracji słów: każdy chciałby tylko przeżyć, o wolności nawet już nikt nie wspomina mi (Nieudany skok).
Skład: Paweł Berger - instrumenty klawiszowe, fortepian, Rhodes piano Michał Giercuszkiewicz - perkusja Adam Otręba - gitara Beno Otręba - gitara basowa Ryszard Riedel - śpiew, harmonijka ustna Jerzy Styczyński - gitary
Spis utworów:
1 Czerwony Jak Cegła 2 Whisky 3 Nieudany Skok 4 Ballada O Dziwnym Malarzu 5 Jesiony 6 Powiał Boczny Wiatr 7 Kim Jestem - Jestem Sobie 8 Oh, Słodka