20 lat temu, 26 lutego 2002 roku ukazał się album nieznanej wówczas, 22-letniej wokalistki, kompozytorki i pianistki. Płyta wydana przez jazzową wytwórnię Blue Note Records nie była ani albumem stricte jazzowym, ani nie wpisywała się klimat komercyjnego popu 2002 roku. Mimo to, debiutancki album Norah Jones Come Away With Me oczarował świat, prezentując jeden z najwspanialszych głosów naszych czasów. Album stopniowo urastał do rangi globalnego fenomenu, osiągając 1. miejsce w 20 krajach, sprzedając prawie 30 milionów egzemplarzy i zdobywając 8 nagród GRAMMY w 2003 roku, min. w kategoriach Album Roku, Płyta Roku, Piosenka Roku i Najlepszy Nowy Artysta.

29 kwietnia w Blue Note/UMe ukaże się Come Away With Me: 20th Anniversary Super Deluxe Edition, niezwykła 44-ścieżkowa kolekcja, prezentująca pierwotną odsłonę wyjątkowego talentu i po raz pierwszy ujawniająca pełną historię tworzenia tego, należącego już do klasyki, albumu. Oprócz zremasterowanego oryginalnego albumu, który został wyprodukowany przez Arifa Mardina, Super Deluxe Edition zawiera 22 utwory wcześniej niepublikowane, w tym oryginalne ścieżki demo, które Norah przesłała do Blue Note. Ponadto, wydanie zawiera kompletne demo z pierwszej sesji, które artystka stworzyła po podpisaniu kontraktu, oraz pierwszą wersję albumu, który Norah nagrała w Allaire Studios z producentem Craigiem Streetem. Większość z nagrań nie była nigdy publikowana i oferuje fascynujące, nowe spojrzenie na album.

Kolekcja 20th Anniversary Super Deluxe Edition została wyprodukowana przez Eliego Wolfa, ukaże się w wersji cyfrowej jak i fizycznie jako zestaw 4 płyt winylowych i zestaw 3 płyt CD. Wydania płytowe będą zawierać wyjątkowy booklet zawierający nowe komentarze artystki, a także unikalne zdjęcia z sesji fotograficznych. Wydane zostaną również samodzielne wersje 1-LP i 1-CD zremasterowanego oryginalnego albumu. Niewydana wcześniej, alternatywna wersja piosenki Nory „Come Away With Me” z sesji w Allaire Studios jest już dostępna w streamingu lub do pobrania.




* * *

W lutym 2002 roku, Ameryka wciąż podnosiła się po atakach terrorystycznych z 11 września 2001 roku, a czysty i ciepły głos i uspakajająca muzyka Nory Jones urzekły słuchaczy na całym świecie. W 1999 roku, po dwóch latach studiów pianistycznych na University of North Texas, Norah przeprowadziła się z Teksasu do Nowego Jorku. Grając koncerty jazzowe w restauracjach na całym mieście, wkroczyła w krąg artystów takich jak Jesse Harris i Richard Julian, którzy często grali w klubie muzycznym Living Room. Ci muzycy zainspirowali Norę do rozwijania swoich artystycznych i twórczych ścieżek.

Kiedy Norah grała podczas jazzowego brunchu w dniu swoich 21. urodzin, usłyszał ją pracujący dla EMI Publishing, Shell White i postanowił zorganizować jej spotkanie z prezesem Blue Note, Brucem Lundvallem. Miesiąc później Norah była w biurze Lundvalla, prezentując swoje demo z trzema utworami. Znalazły się na nim dwa utwory jazzowe: „Walkin' My Baby Back Home” i niezwykła wersja standardu „Spring Can Really Hang You Up The Most”, którą Norah nagrała w swojej szkolnej sali orkiestrowej, akompaniując sobie na pianinie. Ostatnim utworem na płycie była piosenka Harrisa z nim na gitarze akustycznej i Lee Alexandrem na basie.

Wkrótce potem Lundvall podpisał z Norą umowę na stworzenie demo. W chwili, kiedy artystka weszła do studia, postanowiła skupić się na kompozycjach, które napisała wspólnie z Harrisem i Alexandrem. „Pierwszą piosenką, którą nagraliśmy podczas tych sesji, była jedna z piosenek Jessego, zatytułowana „Don’t Know Why”, której jeszcze wtedy nie graliśmy na żywo” – wspomina Norah w jednym z komentarzy w nowej kolekcji. „Nagraliśmy ją w pierwszym podejściu i było po prostu świetne. To było jedno z tych magicznych, prostych nagrań. Kiedy wróciliśmy do reżyserki, żeby posłuchać, [realizator] Jay [Newland] był w siódmym niebie. To naprawdę podbudowało moją pewność siebie do końca sesji i nadało ton temu, do czego dążyliśmy. Po t