Ciężka, refleksyjna cisza emanuje z pustego spojrzenia tego zapadniętego czaszki, osadzonej w srebrzysto-żebrowanej niszy. Pająki w cytrusowych i fioletowych odcieniach pełzają po matowej powierzchni, otaczając centralną postać w stanie świątecznego żałobienia. Wielopoziomowy spad poniżej zakotwicza dzieło odważnymi nasyceniami pomarańczy i limonki, tworząc żywy kontrapunkt dla głównego mroku. W posiadaniu cienia tak starannie wyrażonego tkwi cicha powaga, dzieła, które odnajduje wdzięk w ponurym i dziwnym.